استعمال كند او داروى داروخانه را انتخاب خواهد كرد و پياز را مورد تمسخر قرار مىدهد . حتى اگر طبيب دربارهء پياز به وى توصيه نمايد او را هم مسخره مىنمايد . وى اين‌طور گمان مىكند : پياز بيچاره و كوچكى كه در گوشهء آشپزخانه افتاده و نسبت بدواجات گرانبهاى داروخانه‌ها چندان قيمتى ندارد ممكن نيست كه داراى حتى يك قسمت از خواص آن داروهائى باشد كه در داروخانه‌ها است . شايد من موفق شوم در اين كتابى كه مىنويسم قبل از علماء براى عموم مردم يك دستورالعملى بنويسم ، لذا مىگويم : شايد موفق شوم و در اين كتاب مثلا احترام و قدردانى از پياز و امثال آن را كه از دست داده شده و در داروخانهء پروردگارى موجودند بازگردانم و آنها را نظير يك داروى مفيدى كه براى بيمارىهاى فراوانى مفيد باشد معرفى نمايم . ولى منظور من اين نيست كه بوسيلهء اين كتاب يك مدرك و دليلى در اختيار شخص مريض بگذارم كه وى را از مراجعه و مشورت با طبيب بىنياز نمايد و آن را از جميع امراض شفا دهد . اين دليل و مدركى كه من در اختيار خوانندهء گرامى مىگذارم بر او لازم است كه آن را جز دربارهء احتياجات اوليه و مواقع ناچارى به كار نبرد . مثلا نظير آنجاهائى كه انسان از دسترسى داشتن بطبيب معذور است ، يا به زحمت به وى دسترى پيدا كند و بدست آوردن دارو غير ممكن باشد . چنان كه در اين زمان در اكثر دهات بزرگ و كوچك و دور قضيه از همين قرار است ، من خوانندگان را بر حذر مىدارم كه دربارهء اين كتاب راجع باستعمال آن گياهانى كه اوصاف آنها شرح داده شد غلو نمايند و مراجعهء بطبيب را ترك كنند مخصوصا در امراض مجهول يا خطرناك ، هنگامى كه مريض بعد از استعمال گياهانى كه وصف آنها در اين كتاب گفته شده حد اكثر از چهار الى شش هفته نتيجه نگيرد بر او واجب است كه بدكتر مراجعه نمايد . يك مطلب باقى ماند و آن اين است كه واضح و روشن نمايم كه چگونه و